Vaak vergeten we hoe mooi Nederland eigenlijk is.

Als echte Hollanders klagen we in de wintermaanden over het koude en ongure weer dat ons in melancholische stemming brengt. We verlangen naar de zon die ons zal opvrolijken en doet verlangen naar strandfeesten en sangria drinken bij ondergaande zon. Als de zomermaanden dan eindelijk aanbreken vinden we het vaak weer te warm en weten we niet waar we het moeten zoeken als de thermometer 35 aanslaat. We vinden het vaak nooit goed.

Tot dat die heerlijke frisse, zonnige winterdagen aanbreken. Waarbij de zon hoog aan de hemel staat, de frisse wind je wangen laat gloeien en je smeekt om naar buiten te komen. De afgelopen weekenden zie je ‘jan en alleman’ dan ook driftig fietsen, wandelen, hardlopen of genieten van een heerlijk fris biertje op een van de terrassen aan de Amsterdamse grachten.

Natuurlijk kon ik niet achterblijven op deze sportieve explosie en besloot met mijn vriendje 60 km te fietsen van Amsterdam naar het pittoreske Spakenburg. Het veroorzaakte zadelpijn en ander damesleed, maar langs ’s Herenwegen, kwamen Lau en ik op bijzondere en wonderschone plekken terecht. Zoals een verstopt strandje tussen Muiden en Muiderberg.

Ik kan iedereen aanraden om wat vaker de fiets te pakken en Nederland te ontdekken, want zo slecht is ons koude kikkerlandje nog niet.